Ο Κόσμος των Εφήβων

logo-sxol-efimerida

Βιολογία

penguin_yellow

Γνωμικά
Αν οι γονείς μας ήταν η πρώτη γενιά ανθρώπων που θα πεθάνουν σε διαφορετική κοινωνία απ` αυτή στην οποία γεννήθηκαν, αν εμείς είμαστε η πρώτη γενιά που ζει και εργάζεται σε τόσο διαφορετική κοινωνία απ` αυτή την οποία γεννήθηκε, σήμερα εκπαιδεύουμε την πρώτη γενιά ανθρώπων που θα εργασθούν σε μια κοινωνία πολύ διαφορετική απ` αυτή στη οποία εκπαιδεύτηκαν. Αυτό είναι η κεντρική επίπτωση της Κοινωνίας της Πληροφορίας. (Θ. Χατζηλάκος)
Η μαντινάδα της ημέρας
Ο φίλος που δεν εκτιμά τα λίγα που προσφέρεις
μην περιμένεις με πολλά ν' αλλάξει-να το ξέρεις.
Αρχική Παραμύθια για μικρούς και μεγάλους Το μονόφθαλμο ελάφι

 

Το μονόφθαλμο ελάφι

enotita6

Η εικόνα αυτή είναι από ένα βιβλίο με μύθους του Αισώπου, που γράφτηκε το 1479! Παριστάνει συνοπτικά τον μύθο του ελαφιού. Ένα τέτοιος μύθος βρίσκεται στην ενότητα 6 της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας Α΄Γυμνασίου. Το ελάφι, λοιπόν, της ενότητας 6 πιάστηκε από τους κυνηγούς μέσα στο δάσος. Ο παρακάτω μύθος είναι και πάλι του Αισώπου, μόνο που το ελάφι εδώ πιάστηκε κάπως διαφορετικά...

Το μονόφθαλμο ελάφι
Ένα ελάφι είχε χάσει το ένα του μάτι μια μέρα που το κυνηγούσαν κάποιοι κυνηγοί κι έτρεχε να σωθεί. Προσπαθώντας να τους ξεφύγει, ένα ξερόκλαδο είχε μπει στο μάτι του και είχε τυφλωθεί. Από τότε έπρεπε να 'ναι πολύ προσεκτικό και να γυρίζει το κεφάλι του δεξιά κι αριστερά για να βλέπει μήπως το κυνηγάνε.
Μια μέρα έφτασε σε μια πυκνοφυτεμένη πλαγιά που κατέβαινε μέχρι την άκρη της θάλασσας.
- Ωραίο μέρος, σκέφτηκε το ελάφι. Εδώ μπορώ να βόσκω με ασφάλεια. Δε χρειάζεται να γυρίζω το κεφάλι μου δεξιά κι αριστερά. Θα στέκομαι πάντα με το γερό μου μάτι προς τη στεριά, αφού μόνο από εκεί κινδυνεύω.
Πέρασε καιρός και το ελάφι ζούσε εκεί ευτυχισμένο, ώσπου μια μέρα έτυχε να περνάει από εκείνη την ακρογιαλιά μια βάρκα με κυνηγούς που πήγαιναν σ' ένα διπλανό νησί. Οι κυνηγοί είδαν το ελάφι που έβοσκε αμέριμνο και του έριξαν ένα βέλος.
Το δύστυχο ζώο σωριάστηκε στο χώμα και καθώς ξεψυχούσε μουρμούρισε:
- Εγώ φυλαγόμουν από τη στεριά κι ο θάνατος ήρθε απ' τη θάλασσα...

πηγή:http://school.pblogs.gr                                                       

 

Το τραγούδι της ημέρας

Αλκίνοος Ιωαννίδης Όσα η αγάπη ονειρεύεται"

Ποιητικά θραύσματα

Οι άνθρωποι το πιο συχνά
δεν ξέρουν τι να κάνουνε τα χέρια τους
Τα δίνουν - τάχα χαιρετώντας - σ' άλλους
Τ' αφήνουνε να κρέμονται σαν αποφύσεις άνευρες
Ή - το χειρότερο - τα ρίχνουνε στις τσέπες τους
και τα ξεχνούνε
Στο μεταξύ ένα σωρό κορμιά μένουν αχάιδευτα
Ένα σωρό ποιήματα άγραφα
Αργύρης Χιόνης, Λεκτικά τοπία. Αθήνα, Καστανιώτης 1983
Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων

syllogos

Καλώς ορίσατε στην ιστοσελίδα μας.

Σας παρακαλούμε πριν συνεχίσετε την πλοήγηση, διαβάστε τους Όρους Χρήσης.

aniemail18

Επικοινωνία

e-mail