Βιολογία

penguin_yellow

Γνωμικά
Το γέλιο είναι ένας οργασμός που προκαλείται από τη συνεύρεση του λογικού με το παράλογο.
Jack Krol
Η μαντινάδα της ημέρας
Άντρες λογιάζω δυνατούς
κι αληθινά μεγάλους
κείνους που θυσιάζουνε
τη ζήση τους για τσ' άλλους
Αρχική Το σχολείο

 

Το 5ο Γυμνάσιο Ηρακλείου και η ιστορία του

Το σχολείο από το 1972 ως το 1979, περίοδο κατα την οποία τα σχολεία δεν ήταν μεικτά, λειτούργησε ως Τρίτο Γυμνάσιο Θηλέων και στεγάστηκε στο συγκρότημα της Λεωφόρου Δημοκρατίας.Στις 25/8/1979 μετονομάστηκε σε 5ο Γυμνάσιο Ηρακλείου και λειτούργησε με δύναμη 546 μαθητών. Στις 3/9/1979 μεταστεγάστηκε στο κτήριο του Πρώτου Οικονομικού Λυκείου στην οδό Δουκός Μποφώρ. Την 1/9/1998, τέλος, απέκτησε το δικό του κτήριο στην οδό Παπα-Πέτρου Γαβαλά 64, όπου συστεγάζεται με το 11ο Γενικό Λύκειο.
Στο σχολείο σήμερα λειτουργεί μια από τις 500 σχολικές βιβλιοθήκες που λειτούργησαν  πανελλαδικά και δημιουργήθηκαν στα πλαίσια του προγράμματος "Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Εκπαίδευσης και Αρχικής Επαγγελματικής Κατάρτισης".Στα πλαίσια άλλωστε του ίδιου προγράμματος το σχολείο μας συμπεριλήφθηκε ανάμεσα στα 385 σχολεία όλης της χώρας που εντάχθηκαν στο πρόγραμμα "Οδύσσεια",με αποτέλεσμα να διαθέτει σήμερα ένα πλήρως εξοπλισμένο εργαστήριο υπολογιστών και πολλούς και αξιόλογους τίτλους εκπαιδευτικού λογισμικού, που αξιοποιούνται καθημερινά στη διδακτική διαδικασία με θετικά αποτελέσματα.Το σχολείο διαθέτει ακόμα αίθουσα τεχνολογίας,εργαστήριο φυσικών επιστημών και αίθουσα πολλαπλών χρήσεων.

Περισσότερα...

 
Περισσότερα Άρθρα...

Το τραγούδι της ημέρας

Νίκος Πορτοκάλογλου. Τα καράβια μου καίω

Ποιητικά θραύσματα

Η κάθε μέρα σαν τη γομολάστιχα
σβήνει την προηγούμενη και πάει.
Άλλοτε σβήνει την επόμενη,
καμιά φορά ολόκληρη βδομάδα.Βροχές θυμάμαι και πουλιά
και ιστορίες που δεν έζησα ποτέ μου.
Τις νύχτες γράφεται το μέλλον μου,
τα φοβερά καθέκαστα της επομένης,
και πρέπει να ξυπνάω στις εφτά,
με την ψυχή στα δόντια να γυρίζω,
για να προλάβω τις παραγγελίες.
Χιόνια θυμάμαι και βουνά
και εξορίες που δεν έζησα ποτέ μου.
Λησμόνησα τους ίδιους τους γονείς μου,
πώς ήτανε και ποιοι και πόσοι.
Κοιτάζω γράμματα, φωτογραφίες,
δεν ξεχωρίζω ζωντανούς και πεθαμένους.
Γριές και γέροι και παιδιά,
μεσήλικες θλιμμένοι.
Μάτια θυμάμαι και φωνές,
πρόσωπα που δε γνώρισα ποτέ μου.
Γκανάς Μιχάλης, Αμνησία
Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων

syllogos

Καλώς ορίσατε στην ιστοσελίδα μας.

Σας παρακαλούμε πριν συνεχίσετε την πλοήγηση, διαβάστε τους Όρους Χρήσης.

 aniemail18

Επικοινωνία